Erkeklerin bir lafı varya "kızları anlamak zor" diye, sanıyorlar ki sadece onlara zor. Belki çevresinde gereğinden fazla kız olmayan bir kız için bu söz anlamsız hatta saçma gelebilir. İtiraf ediyorum gerçekten saçma değil. Bu yılla birlikte kız okulunda 4. yılım dolmuş olacak ve inanın bana her Allah'ın günü kızların neler yapabildiğine şaşırarak geçirmişimdir. Burda bi araya girmek isterim, okulumu hep sevmişimdir yine olsa yine tercih ederdim fakat 4 yıl boyu tecrübelerime mukabıl öğrendiklerimi sizden sakınacak değilim. Muhtemel ki bazıları benim için de aynı şeyleri düşünmüştür, saygı duyarım.
Gereğinden fazla kızla bir arada olmanın avantajlarından yeterince faydalanmayı başarabildiğimi düşünüyorum. Neredeyse sosyologluk taslayacağım. Ortam çok güzel çok rahatsınız sürekli kına gecesi tadında geçen teneffüsler bir sürü kız kanka vs vs. Bunları kolayca tahmin edebilirsiniz. Amma velakin şu bir gerçek ki her sahnenin bir kulisi vardır... Daha doğrusu varmış. Her kız lisesi bir bbg bir btb potansiyeli taşıyormuş. Dönemim boyu şöyle adam akıllı şöyle cimcikli saç çekmeli bir kavga gördüm diyemem ama net bir şekilde söylüyorum sessiz sedasız arkadan konuşmaktansa kavga etmek daha mertçe geliyor bana. Aslıda kavgaya gircem de adam toplamak için yazıyorum bu yazıyı dkfjdlzhakh. Yok tabiki öyle bir şey. İnanıyorum ki bu sabır beni yıl sonuna kadar idare eder. Umarım eder. Şu bir gerçek ki hepimiz ahlak kurallarını, doğru davranış profilini biliyoruz. Elbette kavga hiç bir şeye çözüm değil. Muhatabınız sağlıklı iletişim kurabileceğiniz türden biriyse ne âlâ! Kötü örnek teşkil etmek değil amacım. Sadece bir şekilde karşınızdaki insana net olmakta fayda var. Kendimden örnek verecek olursam gıcık olduğum çok kişi olmuştur ve zaman zaman kırıcı da olsam hep dile getirmişimdir hislerimi. Ya da hissettirmişimdir. Belki doğru belki yanlış. Tabiki kimse yüz yüze baktığı arkadaşını kırmak istemez. Amapekifakatlakin kırmamak bozuşmamak uğruna arkadaşınızın arkasından konuşmak ne kadar etiktir?
Belki de kızların bu kadar karmaşık görünmelerinin temelinde bu çelişki yatıyor: Fazla ince düşünceli olmak ve fazlaca düşüncesiz, ya da daha kibar tabirle, fevri davranmak.
Ben kendi hatalarımla başkalarını eleştirecek pozisyonda değilim belki. Amma aşikâr olanı dillendirmekte zarar görmüyorum. Çevrenizdeki insanların davranışlarını kontrol edemiyorsunuz. Siz kendi hitabınız doğrultusunda karşı taraftan bir beklenti içine giriyorsunuz, tahminden öteye gidemiyorsunuz. Yanıldığınızı görünce de e inciniyorsunuz haliyle. Gamsız bir tipseniz sadece şaşırmakla yetiniyorsunuz. Eh, napalım. İnsan zamanla her şeyi kabulleniyor. Buna da alışırız.
